Prolog

Prolog 

Jak opisać moje życie jednym słowem? Chaos... Dlaczego? Cóż odpowiedź jest dosyć prosta.. Tracąc kogoś bliskiego gubimy się...I ja właśnie się zgubiłam...

Komentarze

  1. Unknown25 stycznia 2016 13:53

    Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  2. Unknown26 stycznia 2016 04:08

    Fajnie się zapowiada tylko trochę za krótko. Mam nadzieje,że rozdziały będą dłuższe
    Pozdrawiam i zapraszam do siebie
    http://dwa-w-jendym.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 1

Dlaczego moje życie to chaos? Z powodu pewnego zdarzenia, które miało miejsce w moim życiu. Nigdy nie zapomnę tamtego dnia, ponieważ to właśnie ono zmieniło całe moje życie. Może przybliżę wam jego historię... Były to moje szesnaste urodziny. Dokładnie wtedy... Ugh, nienawidzę przez to tego dnia! Wiecie jak to jest w jednej chwili stracić wszystko? Ja wiem. Ale zacznijmy od początku. Rano obudziłam się w cudownym nastroju. Wstałam pośpiesznie z łóżka i zaczęłam codzienną toaletę. Nie malowałam się, gdyż uznawałam, że makijaż jest zbędny. Zeszłam po schodach do kuchni, gdzie od razu spostrzegłam mamę robiącą śniadanie. Brunetka o brązowych oczach zawsze zarażała optymizmem, a jej blada cera idealnie współgrała z szerokim uśmiechem, który codziennie malował się na jej delikatnej twarzy. - Rose, skarbie, na co masz ochotę w tym szczególnym dniu? - spytała radośnie uśmiechając się od ucha do ucha. - Hmm... Zdam się na ciebie! - rzekłam z uśmiechem. Nim spostrzegłam, przede mną znalazł...
Czytaj więcej

Rozdział 2

Byłam bardzo podekscytowana. W pośpiechu weszłam na motor nie mogąc się już doczekać jazdy. Mój brat wyjaśnił mi mniej więcej na czym wszystko polega. Z uśmiechem na twarzy odpaliłam motor, lekko dodając gazu. Nie mogłam uwierzyć, że jechałam sama. Czułam się w jakiś sposób wolna. Trochę przyspieszyłam, aby móc dłużej zatrzymać to uczucie. Wszystko było pięknie dopóki nie uświadomiłam sobie, że nie potrafię zwolnić. Zaczęłam odczuwać lekki strach i za wszelką cenę próbowałam sobie przypomnieć co mówił mi Ash. Na szczęście po chwili zaczęłam opanowywać sytuację, udało mi się nawet zawrócić. Zatrzymałam się obok brata, po czym od razu zeszłam z maszyny. - Jak mi poszło? - zapytałam próbując opanować oddech. - Jak na pierwszy raz to nawet dobrze. - powiedział spokojnie cały czas mi się przyglądając. - W takim razie może zabrałbyś mnie kiedyś na wyścigi? Obiecuję, będę tylko się przyglądać i nie sprawię kłopotu. - poprosiłam. - Powoli, młoda, to nie jest zabawa. Tam może być niebezpiec...
Czytaj więcej